Αναμένοντας το μέλλον μου

Αποσπάσματα του παρελθόντος αναδύονται απ’ της μνήμης τα κιτάπια και τσιγκλάνε τις αισθήσεις μου, μα πιο πολύ τις παραισθήσεις μου. . Βλέπω «ταινίες» παλιές, τις χαλάω, φτιάχνω καινούριες, πατάω στοπ κι «ανοίγω» τα ανοιχτά μου μάτια. . Εδώ που βρίσκομαι, ξεκομμένος από το παρελθόν μου και αναμένοντας το μέλλον μου, μαθαίνω να δαμάζω την ψυχή…

Το έθνος σου, Έλληνα, στα ιερά και στα όσια σα στηρίχτηκες, το έκανες γροθιά

Το νιώθεις, το βλέπεις, έρχονται καιροί πιο χαλεποί, μα,   έχει ειπωθεί, δε θα σταθούνε για πολύ. . Να στάξουν φως στο μυαλό παρακάλα, τον Χριστό, την Παναγιά, δύναμη να σου γεμίσουν την καρδιά. . Με τις πάντες προχώρα, αν υποδείξουν, δύσβατο δρόμο, ανηφορικό, έχε πίστη, θα ‘ναι για καλό. . Το έθνος σου, Έλληνα,…

Είμαι ζωντανός! Η εξομολόγηση μίας παρ’ ολίγο νεκρής ψυχής

Ένα βράδυ, πριν από κάμποσα χρόνια … Μάτι δε μπορώ να κλείσω. Ένα κουβάρι οι σκέψεις μου. Ή μάλλον όχι, δε συλλογιέται το μυαλό μου, η ψυχή μου σκέφτεται. Αυτή είναι κουβάρι, όχι τώρα, εδώ και καιρό. Δε με ικανοποιεί τίποτα, δε στέκομαι πουθενά. Υπάρχουν στιγμές που δε βρίσκω λόγο να βάλω δύναμη για να…

Όταν η ασθένεια μεταλλάσσεται σε εργαλείο ίασης

Πάσχω από ένα σύνδρομο. Για να ζω φυσιολογικά, λαμβάνω φαρμακευτική αγωγή. Το σύνδρομο εμφανίστηκε ξαφνικά, πριν από μερικά χρόνια. Μέχρι να συνειδητοποιήσω ή μάλλον να παραδεχτώ ότι έπασχα από ασθένεια, πέρασαν μήνες. Μήνες βασανιστικοί, όσο κανείς δε φαντάζεται. Βέβαια, το ξαφνικό της ασθένειας, δεν ήταν και τόσο ξαφνικό. Είχαν προηγηθεί μηνύματα, φαινομενικά άσχετα με την…

Ο σκοπός της ύπαρξής σου

Βάστα και συλλογίσου ποιος ο σκοπός της ύπαρξής σου. Τι θες να πιεις και να γευτείς προτού φύγεις και «χαθείς». Ιδρώνεις για ένα καρβέλι ψωμί, ελπίζοντας κάτι παραπάνω στη ζωή. Κούρσα, εκδρομή, νόστιμο φαγί, ω τι ηδονή, να και το παιδί. Μα έλα που δε σταματάς θες κι άλλα, γι’ αυτό συνεχίζεις, περπατάς. Κάπου κάπου…

Ένας άυλος Σταυρός με έστειλε στην αμμουδιά

Ένα βράδυ, πριν από πολλά χρόνια, το βλέμμα μου έπεσε πάνω στον Σταυρό μου. Τον Σταυρό που φορούσα στο λαιμό μου.Το σχέδιό του μου φάνηκε ξεπερασμένο. Αποφάσισα λοιπόν, να αγοράσω έναν πιο μοντέρνο. Με τη σκέψη αυτή τον έβγαλα.Το πρωί αισθανόμουν περίεργα. Είχα αντιληφθεί ότι ο Σταυρός δεν είναι διακοσμητικός. Η επιθυμία μου να τον…

Στην πλαγιά ενός νησιωτικού βουνού. Εκεί που άλλαξε η ζωή μου.

Κοντοστάθηκα σ’ ένα μονοπάτι μιας πλαγιάς για ν’ αγναντέψω τη θάλασσα που νυμφευόταν στο βάθος του ορίζοντα το γαλάζιο τ’ ουρανού. Κουμπάρος ήταν το ηλιοβασίλεμα και στέφανα οι αχτίδες του άρχοντα της μέρας. Παρανυφάκια παρευρίσκονταν το χώμα,  τα δέντρα, τα βουνά και το άρωμα που χάριζαν στο πελαγοερχόμενο αεράκι. Η πρότερη καλοκαιρινή μπόρα είχε αναζωογονήσει…

Ο έφηβος εγγονός, ο παππούς, ο έρωτας και ο γάμος

Το πρωί που ξύπνησα, το βάρος που ένιωθα στο κεφάλι αποβραδίς δεν είχε αποσυρθεί. Σε ποιον να μιλήσω, διερωτήθηκα. Ένα ήταν σίγουρο. Πως αν δεν έβρισκα μία απάντηση και γρήγορα μάλιστα, θα έσκαγα. Μα, ναι, ο παππούς, σκέφτηκα. Πού να ‘ναι άραγε, αναρωτήθηκα. Άρχισα να τον ψάχνω. Νάτος, τον βρήκα, μονολόγησα. – Παππού, παππού, σε…

Αναζητώντας τον Χριστό

Κυριακή απόγευμα. Ασυναίσθητα, σε μια στιγμή χαλάρωσης, μπαίνω στο νου μου. Αμέσως πετάγομαι έξω. Μήπως δε με χωράει ο τόπος ή μήπως τρόμαξα με τις σκέψεις που αντίκρισα; Δεν πρέπει να επιμείνω. Για ποιο λόγο να παιδεύομαι με ερωτήματα όπως τι είναι αυτό που ζούμε. Απόψεις ακούγονται πολλές και όλες φαίνεται να έχουν κάποιο δίκιο.…

Οικογενειακές επαφές. Μασκοφόρες;

(Η ιστορία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Ονόματα έχουν αλλαχτεί και καταστάσεις έχουν τροποποιηθεί.) Ο Βασίλης και η Γιώτα πήγαν στην Αθήνα για να δουν τους γονείς της. Το ζευγάρι ζούσε στην επαρχία. Έξι μήνες είχαν περάσει από την τελευταία φορά που τους είδαν. Ο πατέρας της έχει καρδιακή ανεπάρκεια. Κάπνιζε δε μανιωδώς επί χρόνια. Η…

Μέρες Πάσχα τότε, τώρα

Μέρες Πάσχα τότε που ‘μουνα μικρός• τ’ απογέματα με τη μάνα τραβούσαμε στην εκκλησιά. Εκεί, νέοι, γέροι, παιδιά, πλούσιοι, φτωχοί, μετείχαμε στην πορεία του Χριστού προς τον Γολγοθά. Και κάθε Μεγάλη Παρασκευή προέκυπτε η ίδια, λυπηρή απορία: Γιατί Τον φονεύσαμε Τον Ιησού; Μα, με το ξημέρωμα του Μεγάλου Σαββάτου ένα χαμόγελο και μιαν ελπίδα περίμεναν…

Κατ’ οίκον «ελεύθεροι»!

Σήμερα ξυπνήσαμε με την σύζυγό μου κατά της 08.00. Από το κρεβάτι σηκωθήκαμε στις …. 08.20! Μετά βάλαμε τις φόρμες μας, υπογράψαμε τις υπεύθυνες δηλώσεις και βγήκαμε για το αγαπημένο μας τζόκιν. Κρατήσαμε ευλαβικά την απόσταση του 1,5 μέτρου! Μόλις γυρίσαμε φάγαμε το πρωινό μας. Μετά υπέγραψα άλλη μία δήλωση και πήγα στο φούρνο για…

Pin It on Pinterest